Izuzetan nastup Nemanje Radulovića u Kotoru

Nezapamćeno interesovanje za događaj. Do posljednjeg mjesta ispunjena Ljetnja pozornica. Karte rasprodate dva dana prije događaja. Fanovi ostali ispred ulaza i slušali koncert. Na sve popularne numere publika reagovala burno. Kada se čitaju ovi iskazi, vjerovatno bi se prije svega mogli povezati sa koncertom poznate rok grupe, nastupom pop, daleko bilo folk zvijezde. Međutim, u režiji KotorArta ovaj kratki izvještaj postao je realnost za koncert klasične muzike, piše Pobjeda.

Violinista Nemanja Radulović, koji je u Kotor stigao svježe ovjenčan francuskom državnom titulom Viteza reda umjetnosti i književnosti, nastupio je na Don Brankovim danima muzike sa svojim vjernim pratiocima, gudačkim kvintetom „Đavolji trileri“. Violinisti Gijom Fontanarosa i Frederik Desi, violistkinja Kristina Atanasova, violončelistkinja An Biranje i kontrabasista Natanal Malnuri, kao članovi ovog ansambla, Raduloviću pružaju svesrdnu podršku. Oni su idealna pratnja, sve vrijeme kompatibilna, oni su mjesto ostvarivanja „muzičkog“ dijaloga, štaviše konstruktivnog „muzičkog razgovora“, oni su u osnovi krug prijatelja sa kojim violinista intenzivno sarađuje već više od decenije.

Mnogo toga se u vezi sa ovim događajem može razumjeti iz aspekta pop kulture, jer, prateći objave u regionalnim ali i inostranim medijima, Radulović jeste zvijezda savremene muzičke scene koja uživa i slatkoriječivost muzičke kritike i kolega uopšte, i popularnost šire javnosti. Šta mu to obezbjeđuje? Nesumnjivo je da Radulović posjeduje nesvakidašnji dar, talenat koji se rijetko sreće na muzičkoj sceni, harizmu koja ubjedljivo i bez izuzetka ostavlja utisak na posjetioce, vizuelni identitet koji je sam po sebi atraktivan i uobičajeniji je za popularnu nego klasičnu muziku. Ako tome dodamo repertoar, čiji je akcenat, u ovoj kombinaciji sa sastavom Đavolji trileri, zasnovan na popularnoj klasičnoj muzici, ne zaboravimo mendžment i izdavačku kuću koji izvođaču uglavnom određuju pravila „igre“ dobija se „proizvod“ predoređen za uspjeh. Da li je u tom smislu stroga zabrana snimanja, koja je predočena posjetiocima, u stvari baš dio „pomenute“ igre ili je dio lične potrebe/ nelagode umjetnika, nije teško dokučiti, ali čini se da je jedino taj činilac izostao da događaj u cjelini bude pandan velikim muzičkim događajima na kojima se „u masi“ mobilnim telefonima snima nastup. Jer, dozi komercijalnog, pored repertoara, doprinio je sam događaj na otvorenom, odlično ozvučen, diskretno simulirajući akustiku koncertne sale (dizajener zvuka, Goran Vujičin), zatim režija svjetla (Damir Dervišagić) koja je bila odgovrajuća u estetskom okviru u kojem je muzički repertoar predstavljen, vizuelni prenos događaja na led-ekranu, te uvođenje u događaj „posljednjeg“ produkta savremenog tehnosvijeta bespilotnu letjelicu.

I publika je reagovala strasnije na ultra-popularne numere klasične muzike, kao što su „Fantazija Karmen” Pabla de Sarasatea, prema ariji istoimene opere Žorža Bizea, zatim filmska muzika Emira Kusturice i „Čardaš“ Vitorija Montija. S druge strane, čini se da nije dovoljno prepoznat onaj dio u kojem je prirodno izostala žustrost poteza gudalom, u muzici koja se prepoznaje po mirnijoj melodiji i tihoj dinamici, poput „Kantabila“ Nikola Paganinija ili „Šindlerove liste“ Džona Vilijamsa. Pored toga, program je obuhvatio u prvom dijelu još „Preludijum“ i „Alegro“ Fridriha Krajslera, „Adađo“ i „Rondo“ Volfganga Amadeusa Mocarta, te „Čakonu“ Johana Sebastijana Baha, kao i u drugom dijelu „Scene iz baleta“ Lučana Berija. Po koncepciji i trajanju (tačno sat vremena) koncert bi se uklopio u svaku standardnu radio-emisiju popularne klasične muzike ili kompaktdisk „10 od top 100 numera popularne klasike“, uključujući kao bonus numeru u Kotoru na bis izvedenu obradu pjesme „Gimme“ grupe Aba.

OSTAVITI ODGOVOR